Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

WarszawiAnka

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    4191
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    25

Zawartość dodana przez WarszawiAnka

  1. Witaj na Forum. Forma wiersza rzeczywiście jest specyficzna i może nużyć, ale rozumiem, że ma ona swój cel i ja to akceptuję. Podmiot liryczny trochę zwodzi czytelnika, który nie do końca wie, czego się spodziewać - a na końcu jest zaskakiwany. Ale cóż - samo życie... Wiersz ciekawy. Pozdrawiam :)
  2. WarszawiAnka

    Zapalony strażak

    Piroman, znaczy się. :) Zmieniłabym kolejność w ostatnim wersie: Strażakiem był zapalonym - ze względu na rytm. Pozdrawiam
  3. Przejmujący wiersz. Mam wrażenie, że im jestem starsza, tym bardziej mnie przeraża groza wojny. Pozdrawiam P.S. Dobrze, że pisujesz również w innym stylu. :)
  4. Jesteś hojny - więc jeszcze raz dziękuję. :) Myślę że Iwonka chętnie czyta komentarze i równie chętnie się do nich odnosi. :) Ja również życzę miłego wieczoru i weekendu. Pozdrawiam
  5. Dziękuję. :) Zgadzam się, ja też lubię wiersze dające szerokie pole dla interpretacji. :) Pozdrawiam
  6. Poczekamy co na to @iwonaroma :)
  7. Ale właśnie z tej (powierzchownej) wiary śmieje się ziarno... Jednak lekceważenie łupiny może być zgubne.
  8. Dziękuję za romantyczną interpretację. :) Przyznam, że myślałam o słowie "buja" zamiast "huśta", ale kojarzyło mi się dwuznacznie w sensie negatywnym: można by pomyśleć, że księżyc po prostu buja... Chociaż - może w tym też jest ziarno prawdy? Pozdrawiam @jan_komułzykant : ...i dziękujję za Twój głos. :)
  9. Rozumiem przekaz, ale nie do końca się z nim zgadzam. :) Wolę unikać pułapki dualizmu. A łupina jest niezbędna - bez niej nie dojrzeje ziarno... Właściwie jest jego integralną częścią. :) Pozdrawiam P.S. ...a malować ją też lubię. :)
  10. @Lach Pustelnik : Dziękuję za Twój głos. :) Cieszę się, że wyszło obrazowo. Pozdrawiam
  11. Dziękuję. :) Tę scenkę zobaczyłam dziś wieczorem wracając do domu: cieniutki sierp Księżyca wisiał na granatowym niebie poniżej i na lewo od jasno świecącej gwiazdy (tak naprawdę to był pewnie Jowisz) - i wyglądał jak wychylone w bok wahadło. Musiałam to opisać. :) Pozdrawiam
  12. @iwonaroma : Dziękuję za Twój głos. :)
  13. Motyl lekko się unosi, bo ma skrzydła ród motyli; lecz człowieka gdy ponosi może spostrzec, że po chwili uniesienia nagle spadnie i zaryje nosem na dnie. :) ...i dziękuję za serduszko. :)
  14. Lekko się czytało. Tytuł nie jest trudny do rozszyfrowania i zapowiada humor. :) Pozdrawiam :)
  15. wieczorne niebo zawieszony na gwieździe huśta się księżyc
  16. WarszawiAnka

    Absztyfikant

    @Franek K : Dziękuję. :) Pasieka to dobra myśl - żeby nam pszczół przybyło. :) Pozdrawiam
  17. @Jacek_Suchowicz : Dziękuję.
  18. WarszawiAnka

    Okruch

    @Karina Westfall : Dziękuję. :)
  19. @Nata_Kruk : Dziękuję. :)
  20. WarszawiAnka

    Okruch

    Dziękuję za serduszko. :)
  21. WarszawiAnka

    Absztyfikant

    Urocze. :) Tym bardziej, że bardzo lubię i pszczoły - i trzmiele. Zapachniało latem... :) Pozdrawiam
  22. WarszawiAnka

    Okruch

    Bardzo prosty, ale też bardzo treściwy wiersz. Można się z Peelem nie zgadzać, że wszystko "zmierza ku wieczności jakby przez rutynę", jednak wiersz zdecydowanie skłania do refleksji. Ta "rutyna" może z jednej strony budzić sprzeciw, ale z drugiej strony uspokaja, bo daje poczucie świadomości etapów i celu, nawet jeśli nieznane są szczegóły. Pozdrawiam
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności