madamegloriose

Użytkownicy
  • Zawartość

    50
  • Rejestracja

  • Ostatnio

  1. madamegloriose

    Ranne skrzydła

    Jeszcze raz dziękuję. A to "to" zastępuje tam "więc", także było zamierzone. :) Czekam na twój! :))
  2. madamegloriose

    Ranne skrzydła

    Dziękuję, cieszą mnie twoje słowa.:) Pozdrawiam.
  3. madamegloriose

    Tu jak zwykle

    Ciekawe, lekkie i przyjemne. Mnie się podoba. Pozdrawiam. :)
  4. madamegloriose

    Ranne skrzydła

    Cieszę, że Ci się spodobał! Niezmiernie mi miło. Pozdrawiam. :)
  5. madamegloriose

    Ranne skrzydła

    Bardzo dziękuję za miłe słowa. Wolałabym już nie zmieniać, dziś wygrałam tym wierszem konkurs szkolny, więc w tej formie dobrze mi się będzie kojarzył. Pozdrawiam! :)
  6. madamegloriose

    Ranne skrzydła

    tyś jak motyl – lekka, zwinna łzą zwilżona ros porannych raptem pomrok rąk zachłannych (uplótłszy z cieni krwawe sidła) spowił stolicę, las, polany biało-czerwone wydarł skrzydła i jak duch, gdy w mrok schowany tak żeś znikła, Polsko, znikła. próżno cię szukać w pasmach tatrzańskich to i nurt Warty z obcym gnał kosem Kraków, Warszawa i kozioł poznański wszystko mówiło to cudzym głosem dojrzał cię jednak, kto patrzył uważnie w licach wyblakłych i sercach z kamienia jak w snach dziecięcych tłamsisz bojaźnie i kocie szepty w lwi ryk odmieniasz dzisiaj, choć wolnaś - nie zapominaj o woni śmierci, słowach rozwianych o rannych skrzydłach i mrocznych cieniach diabelskiej szarży polakożerstwa pamiętać musisz, i chciej pamiętać coby już więcej nie być podległa
  7. madamegloriose

    na ptasich nogach

    Dziękuję, faktycznie jest lepiej. Poprawione :) w komentarzu wyżej wyjaśniłam skąd te wizje, jeśli jesteś ciekawa Pozdrawiam :)
  8. madamegloriose

    na ptasich nogach

    Dziękuję za opinię. Od niedawna zajmuję się fotografią. Ten wiersz jest pierwszą stroną, wprowadzeniem do mojego albumu, inspirowany moimi ujęciami. Pozdrawiam:]
  9. madamegloriose

    na ptasich nogach

    Dopiero skończyłam pisać i coby mieć z głowy, wrzuciłam sobie na profil, bo męczy mnie ten wiersz już bardzo długo. Jutro rano przeczytam na świeżo i może nawet poprawię, skoro coś tam się wkradło. Dziękuję za opinię, pozdrawiam. :)))
  10. madamegloriose

    na ptasich nogach

    tutaj samotny na stopach bosych w czarnych kałużach i dzikich plonach usłyszysz owce na rzeź idące w człowieczym karku ujrzysz demona który jęzorem zwilży twe lica zrazu oślepniesz, na węch skazany wyczujesz grozę, ciszę, niepokój i krew co spływa. nią malowane z motyli szyte, ciała kobiece jak wisząc żebrem na haku z nieba w snach widzą cienie i koźle głowy ptactwo gnijące o grzechach ćwierka, ciebie zmieniając w kamienną wronę tutaj samotny, na nogach ptasich ze mną zostaniesz na wszystkie noce związani żyłą w śmierci płyniemy z kamienia w kamień tonący w smole
  11. madamegloriose

    Rymowanka pocieszanka

    Przecudny:)
  12. madamegloriose

    sen drapieżny

    Pytanie czy to koszmar czy juże rzeczywistość. Chociaż jedno drugiego nie wyklucza. :) Walka z podświadomością jak najbardziej. Brak interpunkcji zabiegiem celowym:) Dziękuję za przeczytanie. Pozdrawiam!
  13. madamegloriose

    sen drapieżny

    Dziękuję serdecznie. Również tak sądzę. Sny to tylko kolejny poziom/wymiar świadomości. Od nas jednych zależy, jak je wykorzystamy i czy korzystnie. :) pozdrawiam
  14. madamegloriose

    Świt roboczy

    Mnie się bardzo podoba. Czytam czwarty raz. :) pozdrawiam
  15. madamegloriose

    sen drapieżny

    nie zbliżaj się. nie z tego świata słyszę twój szept. jak brzęk much rani nie uszy a serce zjawy przeszłości w ciemności obłoków niebem suną bezszelestnie plując deszczem spod księżyca pogardliwą czerwienią jak obraz rzeczywistość maluje twoje ślepia. lazur oceanu dziś tonie we krwi gdzieś między żebrami czuję trzepot skrzydeł motyla. do śmierci go układa woń twoich ramion odkrytych teraz już widzę wyraźnie: stłukła się porcelana sen zbiera żniwo. drapieżnie wydarł blask z włosów jedwabnych. pszenicą spowitych