Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Anastazja Sokołowska

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    186
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Reputacja

116

1 obserwujący

O Anastazja Sokołowska

  • Tytuł
    transcendencja myśli

Ostatnie wizyty

866 wyświetleń profilu
  1. Z nutą erotyzmu, na koniec miłe zaskoczenie :) Utwór mi się bardzo podoba. Pozdrawiam
  2. Anastazja Sokołowska

    Zawieszenie

    Odważnie, poezję ciężko jest zmieścić w jakichkolwiek ramach. Na myśl przyszedł mi Bukowski - on również lubił bawić się słowem i obrazami, które nie kojarzyły się ze słodką watą cukrową ;) Pozdrawiam
  3. Dziękuję @iwonaroma i @Deonix_ za komentarze, byłam bardzo ciekawa, jakie myśli i uczucia wywoła ten wiersz u odbiorcy. Przesłanie, które niesie, niestety dotyka każdego z nas. Dziękuję również @Silver oraz @evicca za obecność i uwagę. Pozdrawiam
  4. z oddali unosi siędźwięk powolnego umieraniahałas jest codziennościącisza nie alternatywąa luksusemsłychać nasz klapkami na oczachciągniemy wózpot wtula się w bruzdyna zmęczonym czoleto się nazywa życie!ostry bat uderzao nagie plecy z którychzamiast miękkich skrzydełsączy się krew o smaku rdzydalejjazdaszybciejbat roztrzaskuje sięna mlecznej skórzei pęka kryształamiopadamy na kolanamodląc się o wiaręby ci którzy siedząna wozie już nigdynie doznali błękitu
  5. Piękny, poruszający utwór. Widzę ten obraz :) Pozdrawiam
  6. umieram kiedy ta tęsknota trzyma w ryzach moją duszę opadam bezwładnie toń pragnień przygniata moje ciało ja paradoksalnie mogę tu oddychać skraplam się i odradzam na nowo zahipnotyzowana nie jestem w stanie oderwać oczu wyciągam dłonie ku światłu to nieznane mnie woła idę w podniesioną głową oddychając pełną piersią żyję
  7. Dziękuję pięknie, pozdrawiam również!
  8. zawieszeni między materią marzeńa brutalizmem rzeczywistościszukamy siebie w wielkich rzeczachzamiast zacząć od tych najmniejszych
  9. Znajduję w tym utworze romantyzm, intensywne uczucie oraz "Wielkie piękno". Pozdrawiam i dziękuję za uchylenie tak miękkiej oraz przyjemnej twórczości.
  10. bądź mi inspiracjąprzetrwaj pod moją powiekąwiem że nie ulecisznie ma potrzeby jej przymykaćskrzydła mojego motylakoloruję je leć wyżej zobaczwięcej wróć później nauczyszmnie patrzeć ja nauczę cię słówktórych nikt nie słyszałzarysuję dotykiem ścieżkiktórymi nikt nie chodziłpiszę tobie wierszusta od słów zmęczonepalą się palądrga pod powieką i przedchwyta za karki podnosi do góry / 2015
  11. Ciekawa perspektywa, pozdrawiam!
  12. nie pozwól mi zapadać się w sobie spadnę głębiej i nie odpowiem obco się czuję we własnych słowach które wychodzą z moich ust gdzie gdzie gdzie nie jesteś tu sam, Marcinie. jest nas więcej. w tym tkwi siła - w świadomości naszej potęgi. bardzo spodobał mi się Twój utwór. Zapisuję go w szczególnym miejscu. Pozdrawiam
  13. Anastazja Sokołowska

    Rozterka

    Przyjemne ciepło wypełniło moją duszę. Bardzo mi się tu spodobało, @Deonix_ :) Pozdrawiam serdecznie
  14. Witamy serdecznie :) Widzę tu potencjał. Zgodzę się z Kobrą - pisanie to też i praca nad tekstem. Życzę powodzenia i pozdrawiam :)
  15. Dziękuję za wnikliwą lekturę i ciepłe słowa :) Pozdrawiam serdecznie :)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...