Dobre słowo.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Dobre słowo”

 

Pod centrum handlowym

straganik rozłożyłem,

dobre słowo ludziom

dawać postanowiłem.

 

Myślę sobie: dobrych słów

dziś ludziom brakuje,

więc tak gratisowo

tutaj ich poczęstuję.

 

Zawiesiłem tablicę:

„Dobre słowo każdemu”,

„Darmowe” – dorzuciłem –

„bogatemu i biednemu”.

 

Tam, gdzie miejsce na cenę,

żadnych liczb nie wpisałem,

nigdy za dobre słowa

pieniędzy nie brałem.

 

Zawsze, jak komplementy,

nawet słowa w pośpiechu,

gratis rozdawałem

w szczerości i w uśmiechu.

 

Zdziwiło mnie bardzo

spojrzenie każdego,

bo na mnie patrzyli

jak na nienormalnego.

 

Za dobrym słowem

nikt tu nie przepadał,

śledzili mnie wilkiem,

jakbym ich okradał.

 

I nagle słyszę z tyłu

głos starszego pana:

– Widzę, że pan tutaj

stoi tak od rana?

 

Przytaknąłem mu głową

z niesmakiem na twarzy,

a on do mnie powiada:

– Za dużo pan marzy.

 

Mówi to dobrym słowem

i dorzuca z szarmem:

– Ludzie chcą wszystko kupić,

nie dostawać darmo.

 

Wystaw pan tu cenę,

– dodaj słowom wartości –

zaraz ktoś się zjawi,

choćby z ciekawości.

 

Napisałem: „Pięć złotych”.

Przyszła starsza babcia,

była pewnie miejscowa,

bo przybyła w kapciach.

 

Podeszła i patrzy,

jeszcze nie spytała,

a już inna osoba

za tą babcią stała.

 

Ludzie darmo nie chcą

ani brać, ani dawać.

Nawet dobre słowa

kupić chcą – nie dostawać.

 

Co darmo – nic niewarte,

jesteśmy już takimi:

chcemy płacić za wszystko,

by poczuć się lepszymi.

 

I tak w tym naszym świecie

prawdę zrozumiałem:

że najdroższe jest właśnie

to, co darmo dać chciałem.

 

Leszek Piotr Laskowski

[obywatel]

ciekawa doktryna moralna, ciągnąc ją dalej można powiedzieć najdroższe będzie jak nic nie daję :) z prawdami tak to już jest, a autor jak myśli? 

[Annna2]

@Leszek Piotr Laskowski brakuje a tak mało przecież to kosztuje