*** (Gdy płacze Amor, płaczcie, kochankowie)

Ten wiersz jest autorstwa Dante Alighieri.

Gdy płacze Amor, płaczcie, kochankowie, Poznawszy powód, co mu szlochać każe: Widzi wszak kobiet załzawione twarze, Ich zawodzenie resztę mu dopowie: To Śmierć grubiańska w misternej budowie Serca swe strzały zatopiła wraże, Niszcząc to właśnie, co z czystością w parze U pań szlachetnych sławią prostaczkowie. Patrzcie, jak Amor szacunkiem ją darzy: Oto w swej zwykłej postaci się wzrusza Nad jej przecudnym pochylon obrazem; Oczy ku niebu zwraca raz za razem, Gdzie już swe miejsce zajęła jej dusza, Bo miała uśmiech wyryty na twarzy.