Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

"Esencja mnie"


Rekomendowane odpowiedzi

Wilgoć porannej rosy
cicho szepczącej do ucha
delikatne słowa
budzi mnie,
budzi mnie do życia,
wyrywa z marazmu istnienia.
Promienie słońca
oświetlające mą twarz
zabierają mnie
do świata głębi i zrozumienia
kruchego,
a zarazem wiecznego istnienia,
które jest tak mało znane,
zapomniane.
Czy jestem myślami,
które przychodzą i odchodzą
do mej głowy
jak fale w milowym oceanie?
Czy smutek,
który nawiedza mnie kiedy mówię „nie”
krzywdzeniu innych to ja?
Czy marzenia o świecie pełnym miłości,
gdzie dobro jest najwyższą z wartości to ja?
A wewnętrzny głos,
który ma w sobie coś,
co sprawia, że czuję się bezpieczna?
A jeśli to wszystko zniknie,
czy ja zniknę?
A może esencja mnie jest wieczna….

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...