Skocz do zawartości

Anna Świętokrzyska

Użytkownicy
  • Zawartość

    250
  • Rejestracja

  • Ostatnio

Reputacja

95 Excellent

Ostatnio na profilu byli

591 wyświetleń profilu
  1. Nie będę przepraszać

    Ładne. I tak trzymaj, Alicjo!!!!!! Pozdrawiam.
  2. Imprinting jesieni (Sonety jesienne)

    Poza tym, że całkiem po omacku, bardzo fajna całość.Pozdrawiam.
  3. Zawsze

    Bardzo,, bardzo !!!!refleksje, które chyba każdy z nas przeżywa, przeżywał, lub dopiero będzie. Świetnie to ujęłaś.:)
  4. Listopadowa noc

    Bardzo mi się podoba. Nawet Ci podaruję mój ulubiony obrazek, bo tu pasuje...........Może być?????? :) Pozdrawiam.
  5. Zaproszenie

    Obejrzałam, gratuluję działalności. Bardzo miłe spotkania.:)
  6. Zaproszenie

    Dzięki za wiadomość.:)
  7. Ostatnia (?) miłość

    Wtrącę się niegrzecznie. W Krakowie, dawno, dawno temu studenci AGH przerobili plakat z hasłem "LENIN W PAŹDZIERNIKU". Dopisek brzmiał: A KOTY W MARCU. Nie gniewaj się za moje głupie skojarzenia. Nie mogłam się powstrzymać. Nie można być wciąż poważnym.:)))))
  8. Póki jestem

    Taaaaaaaaaaaaaaaaa, no to pomrucz pomrocznie! albo pomrucznie. Tworzę jakieś straszne słowotwory.Pozdrawiam.:)
  9. co będzie

    Bardzo, bardzo na tak. Rozterki, rozterki, czymże bez nich byłoby życie?:)
  10. Póki jestem

    Nie chcę się powtarzać, ale znów pięknie. Nastrojowo, bardzo prywatnie i jesiennie. No i jak tu Cię nie czytać? Pozdrawiam.:)
  11. Zapal mu światło

    Masz rację, Kocie, przepraszam, że się ośmieliłam. Niech wszystko pozostanie tak, jak pomyślałeś. Pierwsza myśl najlepsza. :)
  12. Zapal mu światło

    Tu się łamie rytm. Może : A ziemia cicha, dobra ziemia nasze łzy, ciała chętnie chłonąc kołyskę miękką nam wyściele, która ciemności zrodzi owoc. Może: Tak myślę w dzień jesienny, szary gdy grudy piachu walą w wieko, jak warkot werbli pożegnalnych, gdyś ruszał sam, w drogę daleką. No, co, Kocie? Ośmieliłam się zmienić po swojemu, chociaż jestem przeciwna poprawianiu Autorów i pewnie zaraz będzie odpowiedź. Ale wiem, jak to jest ze starymi wierszami. Wpadają nowe pomysły, które wydają się oczywiste. Przynajmniej ja tak mam.:)
  13. dwudziesta pierwsza

    No, nie bądź taki skromny. Kiedy zaczęłam czytać, to miałam skojarzenie z Inwokacją w "Panu Tadeuszu". - Takie dość pokaźnych rozmiarów opowiadanie o zaobserwowanych widokach i i faktach, z wtrąconymi refleksjami i odczuciami. Nie mówię, że napisałeś epopeję narodową, ale coś w tym jest. epopeja 1. «długi poemat epicki opiewający w podniosłej formie czyny bohaterów narodowych» 2. «większy utwór powieściowy lub cykl powieści, przedstawiający obraz społeczeństwa w przełomowych momentach historycznych» 3. «szereg wydarzeń o doniosłym znaczeniu historycznym, społecznym itp., tworzących pewną całość» :)
  14. dwudziesta pierwsza

    Mnie też się podoba. Myślę, że jest w nim klimacik, chwilka spokoju na obserwacje i przemyślenia, i w zabieganym, rozpędzonym świecie- właśnie to ładuje nasze akumulatory. Przypomina mi styl epopei w wersji mini. Co o tym myślisz, Autorze? :)))))Pozdrawiam.
  15. Zapal mu światło

    Wierzę, że musiało być przejmujące. Ja też łapię takie rożne ulotne wrażenia i "efekty specjalne", których niektórzy nie zauważają.Pozdrawiam.
×