• Ogłoszenia

    • Mateusz

      Konkurs poetycki   04/30/2017

      Zapraszamy do udziału w konkursie poetyckim: http://poezja.org/utwor/156891-konkurs-poetycki-na-pomoc-gin%C4%85cej-mi%C5%82o%C5%9Bci/

Dział dla wprawnych poetów

Forum poezja współczesna przeznaczone jest dla poetów dobrze władających piórem (także tym wirtualnym). Konstruktywne i ciekawe komentarze mile widziane. Wszelka krytyka dozwolona. Pamiętaj o zasadach www.poezja.org.

Dział jest zamknięty, tj. publikować w nim mogą tylko Czytelnicy wybrani przez moderatorów lub samych pełnoprawnych członków działu.


ZANIM DODASZ komentarz i/lub wiersz

Zamierzasz dodać swój wiersz do działu dla poetów dobrze władających piórem. Będzie on poddany publicznej ocenie i krytyce. Krytyce tym ostrzejszej, że Czytelnicy mają prawo zakładać iż:

- Pisanie wierszy jest dla Ciebie czymś więcej niż niedzielną rozrywką. Masz ambicje i chcesz być w pisaniu coraz lepszy.

- Orientujesz się zarówno w historii poezji jak i w poezji współczesnej. Czerpiąc w większym lub mniejszym stopniu z tej tradycji chcesz pisać oryginalnie i tworzyć coś własnego.

- Rozumiesz, że upubliczniasz swój wiersz. Tym samym powinien on mieć znaczenie nie tylko dla Ciebie lub dla bezpośredniego adresata, ale także dla szerszej publiczności.

- Zdajesz sobie sprawę, że poezja to dziedzina twórczości, w której czytelnika mniej interesuje osoba autora, a bardziej jego dzieło. W momencie publikacji wiersza to, kim jesteś, jak się czułeś pisząc wiersz i jak głęboko przeżyłeś jego treść jest ważne tylko w takim stopniu, w jakim udało Ci się to przekazać w wierszu.

- Poezja to sztuka. Liczy się nie tylko głęboka treść, ale także forma w jakiej została przekazana. Jeżeli chcesz po prostu coś opowiedzieć, wybierz pisanie prozą.

Marcin Jagodziński

Od piszącego trzeba wymagać, ale od Swojego odbioru też wymagajmy. Czasem już nuży mnie tłumaczenie zastosowń kolejnych środków artystycznych (na przykład w moich tekstach) - które są naprawdę klarowne i nawet nie takie trudne do zrozumienia i nie naciągane (co nie znaczy, że jak rzeczywiście napiszę coś głupiego - nie umiem się do tego przyznać) - a które Osoba, która prawdopodobnie czyta tekst zupełnie pobieżnie z góry krytykuje, nie próbując się w ogóle przyjrzeć treści i ew. celom tekstu. Rzadko komentuję - jeszcze rzadziej w tonie krytycznym - ale jak już się odważę, to po dokładnym przyjrzeniu się temu, o czym mówię - bo krytyka czegoś, czego nawet nie staraliśmy się dobrze zbadać, jest po prostu nie fair i całkiem niepoważna. Wiem, że tutaj nie stosujemy komentarzy wielce naukawych - i dobrze, bo chyba każdy miałby dosyć po krótkim czasie, ale nie warto przesadzać w drugą stronę i uprawiać zmanierowaną, popisową pseudokrytykę "naskórkową". Starajmy się zrozumieć istotę języka danego tekstu - dopiero potem krytykujmy, albo w ogóle dajmy sobie spokój i nie wygłupiajmy się.

Izabella_Sendor



1. Na www.poezja.org oceniamy utwór, nie autora.

2. Twój tekst czasami będzie czytany i komentowany przez nieznanych Ci czytelników.

3. Każdy zarejestrowany czytelnik ma prawo skrytykować Twój wiersz. Przyjmij godnie wszelką krytykę. Uszanuj zdanie innych, jeżeli sam(a) chcesz być szanowany(a).

4. Nie komentuj wierszy niedbale, pobieżnie. Jeżeli nie masz czasu, chęci, nie komentuj wiersza.

5. "Jeżeli oczekujesz tylko pochwał i uważasz, że już jesteś naj, 'że Twoja poezja jest prawdziwa', że 'przekazujesz tylko swoje uczucia i nic nikomu do tego', że 'nie obchodzi cię, co myślą inni' że pisanie nie wymaga pracy - nie publikuj. Po co? Daj żyć sobie i innym! Pójdź tam, gdzie Cię pochwalą." (przysłał oyey)

6. Bądź kulturalny. Pisz klarowne komentarze (zrozumiałe). Unikaj kolokwializmów, wulgaryzmów, sloganów. Nie awanturuj się. Nie mścij się na krytyku. Nie bądź złośliwy(a). Pisz bez błędów ortograficznych.

7. Moderator może zabrać Ci dostęp do konta, administrator do serwisu (nawet, gdy masz dynamicznie przydzielany adres IP), jeżeli uzna Twoje działanie za proantagonistyczne, złośliwe, racjonalnie niewytłumaczalne, sprzyjające tworzeniu kółek wzajemnej adoracji, szkodliwe dla serwisu.

8. Przestrzegaj regulaminu www.poezja.org i ww. zasad

13 utworów w tym dziale

    • 3 odpowiedzi
    • 384 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 357 wyświetleń
    • 2 odpowiedzi
    • 335 wyświetleń
    • 2 odpowiedzi
    • 372 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 174 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 201 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 346 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 309 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 176 wyświetleń
    • 2 odpowiedzi
    • 269 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 286 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 117 wyświetleń
    • 2 odpowiedzi
    • 208 wyświetleń
    • 4 odpowiedzi
    • 388 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 196 wyświetleń
    • 4 odpowiedzi
    • 210 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 295 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 169 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 407 wyświetleń
    • 5 odpowiedzi
    • 342 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 189 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 199 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 266 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 170 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 287 wyświetleń
    • 14 odpowiedzi
    • 685 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 155 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 255 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 264 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 198 wyświetleń
  • Ostatnie komentarze

    • i ciepły poranek obdarował nas burzą będzie i owoc   II nocny owoc brać przecież już urodziłam i znowu drżenie   III potajemny świt sześciu chłopców przy piersiach wszyscy ojcami
    • Machina czasu Corona      Podmuch wiatru rozchylił zygzakowate firanki bielą migotliwe w światłości abażura.  Lustro, które oparte tkwiło o kredens zniewieściało, gdyż  zimno opatrzyło oblizując je swoim bezobjawowym ciałem, językiem chłodu. Kobierzec wpadający w wyrazy błękitno  karminowej szaty przyozdabiał ścianę tuż po prawej stronie sypialni, lśniąc na przemian odcieniem raz czerwonym bądź lazurowym. Na nim wizerunek dworu  z średniowiecza z drzewem stojącym obok i damy trzymającej  w dłoniach harfę srebrzystą. Stół po środku, a na nim maszyna do pisania nieopodal sterty kartek zapisanych piórem czy też stopką  z mechanizmu owej machiny. Krzesło krucze drewniane skrzypiące, gdy siedzisz potupując stopą na  zimnej  posadzce.  Kilka obrazów na  ścianach barw niepokonanych i zegar kulawy jako że, późnił się gubiąc i szyfrując czas tą strefą niewiadomą. Więc, siadam  w centrum komnaty na mozaice  parkietu, dotykając dłońmi palców u stóp. Później kładąc  się na brzuchu wyprostowany  z dłońmi złożonymi w krzyż ku, ranieniom, leżę i milczę, powieki opuszczam,  ciemności wokół, rozmyślam. Aż w końcu budzę się z  przywidzenia, półjawy i  siadając do stolika. Sąsiad przysnąć chyba nie może  bowiem,  dłonie i palce chrupoczą układając  klawisze machiny Corona w treści zjadliwe…               GreD.   Aleksander Jan Zaręba.
    • Witaj - długi nie znaczy nudny - poruszasz głęboki temat - ktoś lub coś zna na owe pytania odpowiedz.... Tak mi się zdaje.                                                                                                                            pozd. 
    • Witaj Jacku - jest powaga jest zaduma ale zakończenie śmie  twierdzić piękne...motyl dusza. Czytając myślę jaka okoliczność zmusiła cię do napisania wiersza ... Mam nadzieje że nic głębokiego.                                                                                                                    pozd.
    • Oczami napuchniętymi od taniego kremu usypiam na powiekach malinowe dusze minionych żelaznych czy kamiennych epok. Zebrałam w tych cieniach wojny, rewolucje i powstania, są w nich królowie i zdrajcy, szewcy i piekarze. Czasami, gdy nie chcę patrzeć, oni maszerują maszerują w dół policzka. Wyprowadzam na spacer na wydłużonej smyczy troski poprzednich pokoleń – one merdają ogonem. Bo wolę otaczać się pyłem, ruiną i zaduchem niż czuć swąd tępych twarzy płonących na ulicach.    
  • Wiersze znanych