Dział dla wprawnych poetów

Forum poezja współczesna przeznaczone jest dla poetów dobrze władających piórem (także tym wirtualnym). Konstruktywne i ciekawe komentarze mile widziane. Wszelka krytyka dozwolona. Pamiętaj o zasadach www.poezja.org.

Dział jest zamknięty, tj. publikować w nim mogą tylko Czytelnicy wybrani przez moderatorów lub samych pełnoprawnych członków działu.


ZANIM DODASZ komentarz i/lub wiersz

Zamierzasz dodać swój wiersz do działu dla poetów dobrze władających piórem. Będzie on poddany publicznej ocenie i krytyce. Krytyce tym ostrzejszej, że Czytelnicy mają prawo zakładać iż:

- Pisanie wierszy jest dla Ciebie czymś więcej niż niedzielną rozrywką. Masz ambicje i chcesz być w pisaniu coraz lepszy.

- Orientujesz się zarówno w historii poezji jak i w poezji współczesnej. Czerpiąc w większym lub mniejszym stopniu z tej tradycji chcesz pisać oryginalnie i tworzyć coś własnego.

- Rozumiesz, że upubliczniasz swój wiersz. Tym samym powinien on mieć znaczenie nie tylko dla Ciebie lub dla bezpośredniego adresata, ale także dla szerszej publiczności.

- Zdajesz sobie sprawę, że poezja to dziedzina twórczości, w której czytelnika mniej interesuje osoba autora, a bardziej jego dzieło. W momencie publikacji wiersza to, kim jesteś, jak się czułeś pisząc wiersz i jak głęboko przeżyłeś jego treść jest ważne tylko w takim stopniu, w jakim udało Ci się to przekazać w wierszu.

- Poezja to sztuka. Liczy się nie tylko głęboka treść, ale także forma w jakiej została przekazana. Jeżeli chcesz po prostu coś opowiedzieć, wybierz pisanie prozą.

Marcin Jagodziński

Od piszącego trzeba wymagać, ale od Swojego odbioru też wymagajmy. Czasem już nuży mnie tłumaczenie zastosowń kolejnych środków artystycznych (na przykład w moich tekstach) - które są naprawdę klarowne i nawet nie takie trudne do zrozumienia i nie naciągane (co nie znaczy, że jak rzeczywiście napiszę coś głupiego - nie umiem się do tego przyznać) - a które Osoba, która prawdopodobnie czyta tekst zupełnie pobieżnie z góry krytykuje, nie próbując się w ogóle przyjrzeć treści i ew. celom tekstu. Rzadko komentuję - jeszcze rzadziej w tonie krytycznym - ale jak już się odważę, to po dokładnym przyjrzeniu się temu, o czym mówię - bo krytyka czegoś, czego nawet nie staraliśmy się dobrze zbadać, jest po prostu nie fair i całkiem niepoważna. Wiem, że tutaj nie stosujemy komentarzy wielce naukawych - i dobrze, bo chyba każdy miałby dosyć po krótkim czasie, ale nie warto przesadzać w drugą stronę i uprawiać zmanierowaną, popisową pseudokrytykę "naskórkową". Starajmy się zrozumieć istotę języka danego tekstu - dopiero potem krytykujmy, albo w ogóle dajmy sobie spokój i nie wygłupiajmy się.

Izabella_Sendor



1. Na www.poezja.org oceniamy utwór, nie autora.

2. Twój tekst czasami będzie czytany i komentowany przez nieznanych Ci czytelników.

3. Każdy zarejestrowany czytelnik ma prawo skrytykować Twój wiersz. Przyjmij godnie wszelką krytykę. Uszanuj zdanie innych, jeżeli sam(a) chcesz być szanowany(a).

4. Nie komentuj wierszy niedbale, pobieżnie. Jeżeli nie masz czasu, chęci, nie komentuj wiersza.

5. "Jeżeli oczekujesz tylko pochwał i uważasz, że już jesteś naj, 'że Twoja poezja jest prawdziwa', że 'przekazujesz tylko swoje uczucia i nic nikomu do tego', że 'nie obchodzi cię, co myślą inni' że pisanie nie wymaga pracy - nie publikuj. Po co? Daj żyć sobie i innym! Pójdź tam, gdzie Cię pochwalą." (przysłał oyey)

6. Bądź kulturalny. Pisz klarowne komentarze (zrozumiałe). Unikaj kolokwializmów, wulgaryzmów, sloganów. Nie awanturuj się. Nie mścij się na krytyku. Nie bądź złośliwy(a). Pisz bez błędów ortograficznych.

7. Moderator może zabrać Ci dostęp do konta, administrator do serwisu (nawet, gdy masz dynamicznie przydzielany adres IP), jeżeli uzna Twoje działanie za proantagonistyczne, złośliwe, racjonalnie niewytłumaczalne, sprzyjające tworzeniu kółek wzajemnej adoracji, szkodliwe dla serwisu.

8. Przestrzegaj regulaminu www.poezja.org i ww. zasad

16 utworów w tym dziale

    • 25 odpowiedzi
    • 576 wyświetleń
    • 9 odpowiedzi
    • 462 wyświetleń
    • 11 odpowiedzi
    • 461 wyświetleń
    • 5 odpowiedzi
    • 446 wyświetleń
    • 4 odpowiedzi
    • 432 wyświetleń
    • 4 odpowiedzi
    • 420 wyświetleń
    • 6 odpowiedzi
    • 412 wyświetleń
    • 16 odpowiedzi
    • 369 wyświetleń
    • 4 odpowiedzi
    • 364 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 362 wyświetleń
    • 20 odpowiedzi
    • 361 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 350 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 333 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 332 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 331 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 327 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 327 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 320 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 318 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 316 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 315 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 313 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 306 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 296 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 293 wyświetleń
    • 8 odpowiedzi
    • 269 wyświetleń
    • 12 odpowiedzi
    • 211 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 160 wyświetleń
    • 6 odpowiedzi
    • 132 wyświetleń
    • 5 odpowiedzi
    • 122 wyświetleń
  • Ostatnie komentarze

    • (...) pamiętam - przed pół wiekiem - w mych beskidzkich lasach
      żyłem sobie swobodnie. Młodzian na wywczasach (...)
      .
      - Co ja zatem wspominam z tamtych dni wciąż rzewnie?
      - żal, gorycz i porażkę, które tkwią wciąż we mnie
      jako człowieka walki. Który nieco później
      chciał zyskać coś dla Polski. Bez własnych wyróżnień...
      .
      Dziś, widząc co dzień pionków tamtejszych wydarzeń,
      nie mogę być wciąż obok, dla dawniejszych marzeń...
      Hipokryzja partyjna obecna u władzy,
      jest dla mnie czymś okropnym. Oni kłamstwem nadzy...
    • to dopiero , wierszowi miło. Pozdrawiam :)
    •   Gdy środek lata i skwar się leje z nieba. Choć zda się kolorowy nam go niepotrzeba        
    • Czym wypełnić pustkę? Imionami których znam tak mało, co im mogę dać,dla nie siebie Nie umiem mówić ani pisać pięknie, nie mam wiele,nie umiem leczyć, pomagać ani krzepić. czas przecieka przez palce a ja wciąż  walczę z rzeczywistością dziwną, zamiast podać jej rękę, zatańczyć łagodny taniec cierpliwości w którym wszystko co będzie się wydarzało, nie będzie podpisane biczem  mentalnym  który trzymam nad sobą ponaglająco. Nauczyć się śmiać głośno!    
    • instrukcja owa winna zawierać pin do karty :)  
  • Wiersze znanych