Dział dla wprawnych poetów

Forum poezja współczesna przeznaczone jest dla poetów dobrze władających piórem (także tym wirtualnym). Konstruktywne i ciekawe komentarze mile widziane. Wszelka krytyka dozwolona. Pamiętaj o zasadach www.poezja.org.

Dział jest zamknięty, tj. publikować w nim mogą tylko Czytelnicy wybrani przez moderatorów lub samych pełnoprawnych członków działu.


ZANIM DODASZ komentarz i/lub wiersz

Zamierzasz dodać swój wiersz do działu dla poetów dobrze władających piórem. Będzie on poddany publicznej ocenie i krytyce. Krytyce tym ostrzejszej, że Czytelnicy mają prawo zakładać iż:

- Pisanie wierszy jest dla Ciebie czymś więcej niż niedzielną rozrywką. Masz ambicje i chcesz być w pisaniu coraz lepszy.

- Orientujesz się zarówno w historii poezji jak i w poezji współczesnej. Czerpiąc w większym lub mniejszym stopniu z tej tradycji chcesz pisać oryginalnie i tworzyć coś własnego.

- Rozumiesz, że upubliczniasz swój wiersz. Tym samym powinien on mieć znaczenie nie tylko dla Ciebie lub dla bezpośredniego adresata, ale także dla szerszej publiczności.

- Zdajesz sobie sprawę, że poezja to dziedzina twórczości, w której czytelnika mniej interesuje osoba autora, a bardziej jego dzieło. W momencie publikacji wiersza to, kim jesteś, jak się czułeś pisząc wiersz i jak głęboko przeżyłeś jego treść jest ważne tylko w takim stopniu, w jakim udało Ci się to przekazać w wierszu.

- Poezja to sztuka. Liczy się nie tylko głęboka treść, ale także forma w jakiej została przekazana. Jeżeli chcesz po prostu coś opowiedzieć, wybierz pisanie prozą.

Marcin Jagodziński

Od piszącego trzeba wymagać, ale od Swojego odbioru też wymagajmy. Czasem już nuży mnie tłumaczenie zastosowń kolejnych środków artystycznych (na przykład w moich tekstach) - które są naprawdę klarowne i nawet nie takie trudne do zrozumienia i nie naciągane (co nie znaczy, że jak rzeczywiście napiszę coś głupiego - nie umiem się do tego przyznać) - a które Osoba, która prawdopodobnie czyta tekst zupełnie pobieżnie z góry krytykuje, nie próbując się w ogóle przyjrzeć treści i ew. celom tekstu. Rzadko komentuję - jeszcze rzadziej w tonie krytycznym - ale jak już się odważę, to po dokładnym przyjrzeniu się temu, o czym mówię - bo krytyka czegoś, czego nawet nie staraliśmy się dobrze zbadać, jest po prostu nie fair i całkiem niepoważna. Wiem, że tutaj nie stosujemy komentarzy wielce naukawych - i dobrze, bo chyba każdy miałby dosyć po krótkim czasie, ale nie warto przesadzać w drugą stronę i uprawiać zmanierowaną, popisową pseudokrytykę "naskórkową". Starajmy się zrozumieć istotę języka danego tekstu - dopiero potem krytykujmy, albo w ogóle dajmy sobie spokój i nie wygłupiajmy się.

Izabella_Sendor



1. Na www.poezja.org oceniamy utwór, nie autora.

2. Twój tekst czasami będzie czytany i komentowany przez nieznanych Ci czytelników.

3. Każdy zarejestrowany czytelnik ma prawo skrytykować Twój wiersz. Przyjmij godnie wszelką krytykę. Uszanuj zdanie innych, jeżeli sam(a) chcesz być szanowany(a).

4. Nie komentuj wierszy niedbale, pobieżnie. Jeżeli nie masz czasu, chęci, nie komentuj wiersza.

5. "Jeżeli oczekujesz tylko pochwał i uważasz, że już jesteś naj, 'że Twoja poezja jest prawdziwa', że 'przekazujesz tylko swoje uczucia i nic nikomu do tego', że 'nie obchodzi cię, co myślą inni' że pisanie nie wymaga pracy - nie publikuj. Po co? Daj żyć sobie i innym! Pójdź tam, gdzie Cię pochwalą." (przysłał oyey)

6. Bądź kulturalny. Pisz klarowne komentarze (zrozumiałe). Unikaj kolokwializmów, wulgaryzmów, sloganów. Nie awanturuj się. Nie mścij się na krytyku. Nie bądź złośliwy(a). Pisz bez błędów ortograficznych.

7. Moderator może zabrać Ci dostęp do konta, administrator do serwisu (nawet, gdy masz dynamicznie przydzielany adres IP), jeżeli uzna Twoje działanie za proantagonistyczne, złośliwe, racjonalnie niewytłumaczalne, sprzyjające tworzeniu kółek wzajemnej adoracji, szkodliwe dla serwisu.

8. Przestrzegaj regulaminu www.poezja.org i ww. zasad

17 utworów w tym dziale

    • 12 odpowiedzi
    • 188 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 141 wyświetleń
    • 6 odpowiedzi
    • 167 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 317 wyświetleń
    • 9 odpowiedzi
    • 420 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 328 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 277 wyświetleń
    • 11 odpowiedzi
    • 427 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 313 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 301 wyświetleń
    • 4 odpowiedzi
    • 399 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 298 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 292 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 374 wyświetleń
    • 5 odpowiedzi
    • 417 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 315 wyświetleń
    • 13 odpowiedzi
    • 489 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 311 wyświetleń
    • 0 odpowiedzi
    • 281 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 303 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 311 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 314 wyświetleń
    • 4 odpowiedzi
    • 347 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 302 wyświetleń
    • 3 odpowiedzi
    • 337 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 298 wyświetleń
    • 6 odpowiedzi
    • 390 wyświetleń
    • 2 odpowiedzi
    • 500 wyświetleń
    • 6 odpowiedzi
    • 527 wyświetleń
    • 1 odpowiedź
    • 471 wyświetleń
  • Ostatnie komentarze

    • Witam serdecznie - piękny wiersz - pachnący balladą...przemawia w każdym calu i to wymownie. Zmusza do głębokiej refleksji. Gratuluje szczerze tak udanego utworu.                                                                                                                                                  Z poważaniem Waldemar

    • Lekarz Złamanych Serc
      Boli mnie wszystko, czego nie dotknę,
      więc bardzo proszę, panie doktorze,
      przepisać mi coś na letni wieczór -
      przyszłam już nawet w sukni wieczorowej.
      - Czopki...
      - Już brałam!
      - Drażetki?
      - Łykam.
      - Maści?
      - Mazałam!
      - Zioła?
      - Przenikam
      - Więc, pozostaje tylko wypad -
      ja wziąłbym ze sobą jamnika...
      - Jamnika?
      - Jamnika... małego, lecz równy gość.
      - Ja wezmę papużkę, a dla niego kość.
      - Papużkę?
      - Tak, małą, lecz z taaaaaaaakim serduszkiem.
      - Dobrze, zrobię jej ekg.
      - A mnie?
      - Też, jeśli pani oczywiście chce.
      - Pewnie, że chcę!
      - Więc do widzenia. Aha - niech pani niezmiennie
      łyka te same półśrodki 
      halucynogenne.
        Następna proszę!


      ---  
    •   Szedłem sobie raz po drodze Przecinałem zwykły szlak  Rozejrzałem w lewo, w prawo  Bez wyrazu widzę twarz.   Siedział sam, zakuty snami W worze życie swe przenosił  Patrzył na mnie chwile jedną Później łzami się zanosił.   Stój - powiedział Usłuchałem, bo nie byłem zbyt odważny  Podejdź proszę - i podszedłem  Spojrzał na mnie; ton rozważny.   Kiedyś miałem te dwadzieścia  Jak to mówią, młodych lat  I myślałem ze przede mną  Jest otwarty cały świat.   Ja przepraszam - wtem straciłem  Czy mnie pan za kogoś wziął? - Nie, młodziutki Panie miły  Lecz tez Tobie bije dzwon.   No i zamkną oczy swoje  Wiek pokazał siłę swą  A mi w duszy pozostawił  Nostalgiczny wielki dzwon.   I od chwili tej wymownej  Każdy dzień wspominam to Żebym robił dnia każdego  To co zrobić mam za rok.   I od teraz już tak żyje, Wiem że czas popędza mnie  Cieszę się bo jestem tutaj  Nie za rok, dwa albo pięć.
  • Wiersze znanych